Bana ne, Sana ne, Kime ne?...

telefonla konuşurken karşıdan gelir soru ;
- nerdesin?
sana ne!!
ne gereksiz bir detaydır bu.
neden bu kadar gereksiz detaylara takılırız anlamam.
içi bu kadar boş, bu kadar anlamsız ve gereksiz
başka bir soru daha var mıdır?
dışarı çıkarsın yine soru ;
- nereye?
sana ne!!
kimseye nereye gittiğini, nereden geldiğini, gittiği yerde kimlerin olduğunu neredeyse hiç sormam.
bana ne...
karşımdaki isterse anlatır zaten,
kime ne nereye gittiği kimi gördüğü?
ilk bu ve bu sınıf alamsız sorular sorulduğunda
bu soruyu neden soruyorsun diye karşımdakine sorardım
ama baktım ki millet alınıyor
aaa nolucak yani basit bir soru sorduk, deyip kızarlardı.
ya güzel kardeşim bende aynı şeyi söylüyorum ya soru "basit"
daha sonra bu soru sorulduğunda susma hakkımı kullanarak
bu basit ve amaçsız soruyu soranı protest etmeyi denedim
o da işe yaramadı zira insanlarn boş şeylere olan merakı
n yazık ki bir adım ile gitmedi.
sonraları konuyu değiştirmeye çalıştım
ama dediğim gibi insanların büyük kısmı
üzüm yemek değil bagcı dövme peşinde.
yahu kardeşim be sana söylemiyorsam bunun sebepleri açıktır ;
1.- sana söylemek istemiyorum
2.- bilsen ne olacak..
yüzlerce kez denedim anlatmayı
bu sorunun cevabının sorana hiç birşey kazandırmayacağını,
anlamak yerine gıdım kafa yormaktansa
çoğu alınmayı tercih ettiler/ediyorlar.
kime ne kazanç sağlıyor bu tip anlamsız soruların cevapları blen varsa söylesin.
konuşuyoruz ama bomboş demişti biri bir şarkıda
ben boş konuşmamaya dikkat eden biriyim
zira dolu konuşmak önemli.
boş soru sormam
boş muhabbet yapmam
özellikle cevabı bana birşey katmayacak sorularla hiç ilgilenmem.
cevapta bana fayda varsa sorarım soruyu gerisinden
bana ne sana ne kime ne...

Geride Ne Bırakacaksın?...

doğuyoruz,büyüyoruz,ölüyoruz,
bu sistem hiç değişmiyor.
kimimiz kendinden sonrası için "amannn sende" derken
kimimiz ise aynı sonrası için "bir şey yapmalı" diyor.
işte o bir şey yapmalı diyenler bir araya gelmiş
ve dünyanın önündeki belirli bir periyod için
beyin fırtınaları yaparak yeni bir belgesel-film yapmışlar.
eğer senden sonrası için "amannn sende" diyorsan izleme,
ama eğer benden sonrakiler önemli diyorsan ;
gir youtube'a
earth 2100 yaz ve izle
video ingilizce
yok benim ingilizcem yetmez diyorsan
youtube'ta türkçe altyazılısı da var.
hepimiz için yeni ufuklar açabilir...

dedim, dedi...

dedim sen kimsin
dedi beni tanıyorsun
dedim çıkaramadım
dedi ben senim
hop dedim seni ilk kez görüyorum
ııh dedi ben hep burdaydım, sen görmezden geldin
dedim kaç yaşındasın
dedi saçmalama ben senim
dedim sen ben olamazsın çünkü ben böyle değilim
dedi bunca zaman aynısını söyledin ama ben senim
yok dedim olamazsın
inan öyleyim dedi
inanmaktansa inatlanmayı tercih ettim
dayılandım
kızdım
tehdit ettim
işe yaramadı
karşımda pişmiş kelle gibi durdu
dedi ne yaparsan yap  değişmez zira açtın kapıyı
dedim ne kapısı
dedi eeee kolay sandın dimi kendini ameliyat masasına yatırmayı?
dedim iyi gidiyorduk
dedi krem tabakayı rahat geçtin
ama derinlre inmeye başladıkça içine gömdüğün
benim üzerimdeki toprağı kaldırmaya başladın
dedi hani birkaç ay önce yine deşerken kendini
farketmiştin beni ama o gün benimle konuşmak yerine
pas geçmeyi ve beni daha derine itmeyi denemiştin
ama dedi söyledim ya kapı açıldı artık
neler çıkacak içinden nelerrrr
kendinle ilgili yıllardır derinlere soktuğun tüm karanlıklar
hepsi çıkacak zira kapıyı açtın.
dedim korkuyorum
dedi korku bu sürecin bir parçası
dedim peki ne yapmalıyım
dedi bugüne dek bana ne sordun ki şimdi benden cevap bekliyorsun
dedim eşeklik yapma yardımcı ol
yok yok yokkkk dedi yok öyle yağma
hem ben bilsem bunca yıl beni karanlıklarda saklamana bir şey demezmiydim
dedim sıçtık o halde
dedi keyfini çıkar o halde
dedim adın ne
dedi küçük selim
dedim ama ben onu aşmıştım
dedi kazmaya devam ettikçe anlayacaksın aşıp aşmadığını
dedim çok sürer mi daha
dedi oooo beyefendi ne zamandır benim fikrimi soruyorsun
dedim dalga geçme adamın asabını bozma
dedi hah işte yine yıllardır tanıdığım bildiğim selim oldun
dedi asarım keserim höt hüt işte benim tanıdığım selim
diyecektim demedim
sustum
o benim
ben oyum
demekki içerdeki temizlik bitmemiş
son kalanları da temizlemek adına yeni bir şekil yaptık
bundan böyle ben diyeceğim o da diyecek
ikisi bir olursa ben yapacağım
olmazsa biz yapmayacağız...

Teşekkürler Gürol...

bayramda birlikte vakit geçirdiğim
fikirlerine önem verdiğim
dinlemekten keyif aldığım bir arkadaşım var, Gürol.
bayramın günlerinden birinde sohbet ederken
söylediği bir şey kendimi baştan sona
tekrar kontrol etmemi sağladı.
ne dedi gürol bana?
- hani o sistemi yöneten ağır abile var ya, son zamanlarda artık ikinci bir hayatın olmalı diye
pompalayıp duruyorlar yani hem şehirdeki hayatın olacak hem de belirli bir yaştan sonra
yaşaman için daha doğaya dönük bir yaşamı fışfıklayıp artık hem şehir hayatı
hemde sonrası için bizi bağlamış durumdalar, hal böyle olunca artık iki defa çalışıp
kenara para koymalıyız!!!
dinlerken ilk anda aaaa herif haklı, demek ki bende sistemden çıkmaya çabalarken
aslında yine kucağa düşmüşüm diye düşündüm.
düne kadar her açıdan yine düşündüm bu konuyu.
kendine 55 yaş şehir hayatı biter inziva hayatı başlar dediğim ben,
pompalanan sistemin ince derinliklerine kadar araştırıp
sistemin içinde dışına çıkma zamanı gelene kadar hazırlık yapan ben
acaba kucağa düşmüş müydüm?
dün akşam son noktayı koydum.
hayır ben o kucağa düşmemişim.
zira bu hayat için yatırım yapmıyorum.
şehirde evim yok kiradayım,
evimde ihtiyacım olan eşyaların dışında fazlası yok denecek kadar,
bankada param yok, oluncada faiz repo mepo uğraşmıyorum,
oğlum için kenara bir para ayırıyorum,
okuluydu, ileriki hayatıydı falan diye
onun hayata daha hazır olabilmesi için hazırlığım var
bunun dışında bu sistemin beni sömürmesi için engellerim devam ediyor.
hedeflerimde sapma yok.
demek ki kucağa oturmamışım.
sağol gürol kardeşim,
dışarıdan şöyle bir salladın ve tekrar yolumda olduğumu gösterdin...

Peki Ya Diğerleri?...

ne küçükken ne de büyürken
hiç idolum olmadı.
kimse benim gözümde kendime feyz alıp
hayatımı onun gibi yaşayacağım dedirtemedi bana.
hiçbir zaman başımdan geçen bir olay hayatımı değiştirmedi,
hiç tek bir olay çizgisinde giden hayatımı değiştirmedi
ama tek bir mesel hayatıma çok şey kattı.
kasabanın birinde yaşamış hayatı boyunca adam,
birkaç sefer dışında neredeyse hiç çıkmamış kasabasından.
tüm hayatı boyunca işi dışında yaptığı tek iş
kasabada yaşayanlara iyilik yapmak olmuş.
kimin başı sıkışsa hep yardıma gitmiş, iyilik yapmış.
gün gelmiş bizim adam ölmüş,
yukarı huzura çıkmış hesap vermeye
geniş bir odaya gelmiş sanki mahkeme salonu
ve karşısında birkaç melek oturuyormuş,
meleklerden biri sormuş ;
- ee anlat bakalım aşağıda neler yaptın?
adam cevaplamış;
- hayatım boyunca herkese hep iyilik yaptım, yardım ettim...
pekiii demiş meleklerden biri,
- ya yazman gereken kitaba ne oldu?
adam şaşırmış;
- aman efendim ne kitabı? ben ne anlarım edebiyattan falan.
diğer melek almış lafı;
- peki bestelemen gereken şarkıya ne oldu?
adam daha da şaşırmış;
- ne bestesi, ne müziği???
melekler ardı ardına peki ya bu iş ne oldu? şunu yaptın mı? diye sormuşlar
adam birkaç soru sonrasında mesajı anlamış...
kendime hiçbir zaman "şunu yapamazsın" demedim
hele bu hikayeyi yaklaşık 11 yıl önce duyduktan sonra hiç demedim.
basketbol oynadım,
deneme romanı yazdım,
internette 8 yıl futbol yorumculuğu yaptım
okul dönemimde bir kez bile ikmale kalmadan geçemediğim ve nefret ettiğim
matematik ile evrensel kanunların formüllerini çıkardım (kendime göre)
bir çok şeyi yapabilmek adına kendime öğrenmek üzere seçtiğim
türk sanat müziğinde çok şey öğrendim.
her şarkının güftesini, makamını duyunca söyler duruma geldim
her makamın kendi içindeki işleyiş sistemini öğrendim.
yabancı dilleri öğretilenden daha kolay öğrenebilmek adına
kendimce sistemler geliştirdim.
yıllarca din diye bize anlatılanların altındaki (bana göre) gerçekleri araştırdım.
italyada espresso üzerine kurs aldım.
güvenlik işi yaptım, yakın korumadan bilmem nesine kadar.
blog tutuyorum,
ney çalmaya çabalıyorum,
insan beyni üzerine çalışmalar yapıyorum,
komün hayatında insanların nasıl yaşayabileceklerine dair araştırmalar, yazılar yazdım,
işimde çok başarılı oldum,
onlarca kez kişisel gelişim seminerlerine katıldım, kimisinde asistanlık yaptım,
dünyadaki ülkelerin yarısını gördüm
vesaire vesaire
yaptıklarımı ne büyük adamım ben demek için yazmadım
kendime olan güvenimle "yapılamaz" denenlerin bir çoğunu becerebildiğim
ve eğer varsa o huzura çıkmadan önce buradan giderken gülerek gitmek için
yaptım, yapıyorum, yapacağım.
ben muhtaç olduğum kudretin damarlarımdaki kanda olduğunu
yukarıdaki adamın hikayesini okuduktan sonra anladım.
çünkü kanı bile araştırdım...
yapayacağın şey yok
yapmak istemediğin şey vardır...

Ya Bulamazsak...

dünyada tam sayısı açıklanmasa da yaklaşık 15.000 starbucks dükkanı var.
2009'da 2008'e göre 4.4 milyon bardak fazla satış yapmışlar.
dünyanın neresine giderseniz gidin starbucksta single espresso istediğinizde
makina double çekiyor ama müşteriye tek shot olarak veriliyor.
çekilen diğer shot ise yanılmıyorsam 2 dakika civarında bekletildikten sonra çöpe atılıyor.
eğer 2 dk içinde biri aynısından sipariş verirse kullanıyorlar yoksa yallah çöpe.
dünyadaki tüm şubelerin şube başına günlük ortalama kaç shot çöpe atıldığını sordum
yaklaşık ortalama 60 bardak dediler.
yani tüm dünyada 15.000 x 60 = 900,000 shot her gün çöpe gidiyor.
rakam büyük gibi geliyor değil mi?
bu rakamı biraz daha farklı anlatırsak asıl büyüklüğün ancak o zaman farkına varıyoruz.
short bardak diye tabir ettikleri bardak 33 ml
her bir short bardak yaklaşık 8 adet shot alıyor ağzına kadar.
900,000 / 8 = 112,500 adet 33 ml'lik bardak dolusu demektir.
1 lt 1000 miligram olduğuna göre
ve 3 tane 33'lük bardak 1 litre olduğuna göre
112,500 / 33 / 3 = 1.136 litre
dünyadaki tüm starbucks'lar her gün tamı tamına 1.136 litre kahveyi çöpe döküyorlar.
yılda her şube yaklaşık 320 gün çalışıyor
bu da demektir ki 320 x 1.136 = 363,250 litre
gerçek olan bu ama diyelim ki starbucks bu rakamın yarısını kurtarsın
kısacası çöpe atılan yıllık miktar iyi tarafından bakarak 200.000 litre olsun.
yani yaklaşık hesapla 200.000 kilo
1 kilo çekirdek kahvenin bugünkü şartlarda kilosu yanlış bilmiyorsam 5-6 dolar civarında.
200.000 x 6 = 1.200.000 dolar eder ki hesabı gördüğünüz üzere hafif yaptım
malawi'de anne-baba ve 2 çocuklu bir ailenin aylık barınak+yemek masrafı 30 dolar
sadece çöpe dökülen kahvenin önüne geçebilsek
yaklaşık 34.000 aile yani yaklaşık 135.000 kişi yemek ve barınağa kavuşabiliyor.
bir yanda çöpe atıyoruz
diğer yanda ölmelerini seyrediyoruz.
bu işte bir terslik var
ben tersliğin nerede olduğunu biliyorum da
siz anlamaya hazır mısınız?
hadi anladınız peki harekete geçmeye hazır mısınız?...

Neden Savunma?...

nedense büyüdükçe defansif oluyoruz.
küçükken herşey olması gerektiği gibi iken
büyüdükçe tavırlarımız, konuşmalarımız kısacası biz savunmaya çekiliyoruz
bunun en güzel kanıtı konuşmalarımızda gizli.
yapmak istemediğimiz bir şey ile karşılaştığımızda
ben bunu yapmak istemiyorum diyoruz
veya biri bize korkaksın sen dese
cevabımız ben korkak değilim oluyor
bu tabi ki içinde yaşadığımız sistemin getirdiği bir şey
ancak neden hep defansif olmak zorundayız?
konuşmalarımız hep negatif çıkışlı
ben korkak değilim...
peki nesin?
cesur mu?
o halde ben cesurum demek yerine
neden ben korkak değilim diyoruz?
biri toptan negatif bir söylem
diğeri ise toptan pozitif
ama biz hep negatif olanı seçiyoruz.
biri bana diyelimki şu saatte şuraya gitsene demiş olsun
diyelimki bende o saatte değil de bu saatte oraya gitmek istiyorum
o saatte gitmesem de şu saatte gitsem desem yine negatif.
neresi mi negatif?
gitmesem...
işte sana negatif.
peki bunu pozitif söyleyebilir miyiz?
evet
ben oraya bu saatte gideceğim.
zor muymuş?
hayır
peki neden tercih etmiyoruz?
bilmiyorum.
pozitif tarzı benimseyip o şekilde konuşsak ne olur?
en basit cevabı pozitif oluruz olur
önce kendine pozitif olmak istiyor musun? diye sor
eğer cevabın negatif olmak istemiyorum ise bu yazıyı bir kez daha oku
ve burada verdiğim az örnekleri kendi hayatından örneklerle çoğalt
sonra aynı soruyu tekrar sor.
olmazsa yeni örnekler bul ve tekrar sor
sonunda pozitif cevabı otomatik söylemeye başladığını göreceksin
hayatında pozitife yer açmak güzel
cesur ol dene bir şey olmuyor
ben denedim, deniyorum da ordan biliyorum...